Luis Buñuel'in 1967 yapımı başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının sıkıcılığına sıkışmış genç bir ev kadını olan Séverine'in (Catherine Deneuve) iç dünyasına cesur bir yolculuk sunar. Evliliği fiziksel olarak tatmin edici olmayan Séverine, arkadaşlarından duyduğu bir genelevin varlığından etkilenir ve gizemli bir şekilde 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla hafta içi öğleden sonraları burada çalışmaya başlar. Film, gerçeklikle fantezi, arzuyla tabu arasındaki çizgiyi ustalıkla bulanıklaştırarak, Séverine'in bu ikili hayatı benimsemesini ve bunun onun psikolojisi üzerindeki etkilerini araştırır.

Catherine Deneuve, soğuk ve kusursuz güzelliğinin altında kaynayan tutku ve çatışmayı muhteşem bir incelikle aktarır. Bu rol, onun kariyerindeki en unutulmaz performanslardan biridir. Yönetmen Luis Buñuel, sürrealist dokunuşlarını filmin her karesine yansıtarak, izleyiciyi Séverine'in rüyaları ve fantezileriyle iç içe geçmiş gerçekliğinde kaybolmaya davet eder. Geleneksel anlatı yapısını reddederek, seyirciyi karakterin psikolojik durumunu yorumlamaya ve toplumsal normları sorgulamaya iter.

Belle de Jour, sadece bir dram ya da romantik film değil, aynı zamanda arzu, özgürlük, toplumsal baskı ve kimlik arayışı üzerine derinlemesine bir çalışmadır. Görsel zarafeti, keskin senaryosu ve unutulmaz performanslarıyla sinema tarihinde kült bir statü kazanmıştır. Cinsellik ve burjuva ahlakına dair zamanının çok ötesindeki cesur yaklaşımı, filmi günümüzde de son derece ilgi çekici ve tartışmaya değer kılıyor. Psikolojik derinliği olan, sürrealist unsurlarla bezeli ve oyunculuk performanslarıyla göz dolduran bu şaheseri izlemek, sinemanın sınırlarını zorlayan bir deneyim yaşamak isteyen her film tutkunu için bir zorunluluktur.