2018 yapımı Greta, İrlanda asıllı yönetmen Neil Jordan'ın imzasını taşıyan, gerilim ve psikolojik gizem türlerinde çarpıcı bir film. Hikaye, genç ve naif bir garson olan Frances'in (Chloë Grace Moretz), New York metrosunda unutulmuş bir çantayı sahibine iade etmesiyle başlar. Çantanın sahibi, kibar ve yalnız görünen dul bir kadın olan Greta'dır (Isabelle Huppert). İlk başta masum bir dostluk gibi görünen bu ilişki, Greta'nın takıntılı ve saplantılı davranışları ortaya çıktıkça korkutucu bir hal alır. Frances, Greta'nın geçmişindeki karanlık sırları ve ondan kurtulmanın ne kadar zor olacağını fark ettiğinde, gerilim tırmanışa geçer.

Isabelle Huppert, Greta karakterine derinlik ve ürpertici bir sakinlik katarak unutulmaz bir performans sergiliyor. Karakterin yalnızlığı, kırılganlığı ve bunların altında yatan tehlikeli obsesyonu ince ince işliyor. Chloë Grace Moretz ise Frances'in çaresizliğini ve giderek artan korkusunu son derece inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. İki oyuncu arasındaki kimya, filmin psikolojik geriliminin temel taşını oluşturuyor.

Neil Jordan, filmde gerilimi yavaş yavaş inşa ederek izleyiciyi sürekli tetikte tutmayı başarıyor. New York'un gri ve yalnız atmosferi, Greta'nın iç dünyasının bir yansıması gibi kullanılıyor. Film, yabancılaşma, takıntı ve sınırların ihlali gibi temaları işlerken, 'iyi komşuluk' fikrini ters yüz ediyor. Görsel estetik ve gerilim anlarının yönetimi oldukça başarılı.

Greta, sıradan bir iyilik eyleminin nasıl beklenmedik ve ürkütücü sonuçlar doğurabileceğini gösteren, sürükleyici bir psikolojik gerilim filmi. Huppert'in olağanüstü performansı ve filmin giderek daralan gerilim halkası, izleyiciyi son dakikaya kadar ekrana kilitlemeyi vaat ediyor. Özellikle psikolojik gerilim ve karakter odaklı korku filmlerinden hoşlanan izleyiciler için kaçırılmaması gereken bir yapım.