Park Chan-wook'un ilk İngilizce filmi olan Stoker (2013), izleyiciyi sarsıcı bir psikolojik gerilim labirentine davet ediyor. Babasını trajik bir şekilde kaybeden içe dönük genç India Stoker'ın (Mia Wasikowska) hayatı, uzun süredir kayıp olan karizmatik amcası Charlie (Matthew Goode) ortaya çıkınca altüst olur. Annesi Evelyn (Nicole Kidman) ile zaten gergin olan ilişkisi, bu gizemli adamın evlerine yerleşmesiyle daha da karmaşık bir hal alır.

Film, görsel bir şölene dönüşen sinematografisi ve titizlikle kurgulanmış ses tasarımıyla dikkat çekiyor. Park Chan-wook'un imzası olan stilize şiddet ve gerilim anları, burada daha psikolojik ve bastırılmış bir tonla sunuluyor. Mia Wasikowska, India'nın içsel fırtınalarını ve olgunlaşma sancılarını mükemmel bir incelikle yansıtırken, Matthew Goode ürkütücü bir çekicilikle unutulmaz bir antagonist portresi çiziyor. Nicole Kidman ise yıkılmış ve kırılgan bir karakteri canlandırıyor.

Stoker, sadece bir gerilim filmi değil; aynı zamanda ergenliğin, cinselliğin keşfinin ve aile içindeki karanlık mirasın derinlemesine incelendiği bir karakter çalışması. Senaryoyu Wentworth Miller'ın yazdığı film, Hitchcock tarzı gerilim unsurlarını modern ve kişisel bir anlatımla harmanlıyor. Giderek artan gerilimi, sürprizlerle dolu finali ve üstün oyunculuk performanslarıyla Stoker, iz bırakan ve tekrar tekrar izlenmeyi hak eden bir başyapıt. Psikolojik derinliği seven ve görsel anlatıma değer veren her izleyici için kaçırılmaması gereken bir film deneyimi sunuyor.