Bernardo Bertolucci'nin 1970 yapımı 'The Conformist' (Il conformista), sinema tarihinin en etkileyici politik dramlarından biri olarak kabul edilir. Film, 1930'ların İtalya'sında, faşist rejimin gölgesinde geçen, ahlaki ikilemler ve kimlik bunalımı üzerine derin bir çalışmadır. Başroldeki Jean-Louis Trintignant, Marcello Clerici'yi canlandırır. Clerici, çocukluğundan gelen travmaların etkisiyle 'normal' görünme ve topluma uyum sağlama takıntısı olan, iradesiz bir adamdır. Bu takıntı onu, faşist rejimin bir ajanı haline getirir ve eski üniversite profesörü olan, rejim muhalifi Quadri'yi (Enzo Tarascio) öldürmekle görevlendirilir. Görevi için Paris'e yaptığı yolculuk, karısı Giulia (Stefania Sandrelli) ve profesörün karısı Anna (Dominique Sanda) ile olan karmaşık ilişkileri, Clerici'nin iç dünyasındaki çatışmaları daha da derinleştirir.

Bertolucci'nin yönetmenliği ve Vittorio Storaro'nun görüntü yönetmenliği, filmi görsel bir şölene dönüştürür. Işık, gölge ve mimarinin sembolik kullanımı, karakterlerin psikolojik durumlarını ve faşizmin soğuk, gösterişli estetiğini mükemmel yansıtır. Oyunculuklar, özellikle Trintignant'ın içe kapanık ve kaygı dolu performansı ile Dominique Sanda'nın gizemli ve cazibeli portresi, filmin gücüne büyük katkı sağlar.

'The Conformist', sadece tarihsel bir dönemi anlatmakla kalmaz, aynı zamanda iktidar, itaat, cinsellik ve bireyin toplum içinde yok oluşu gibi evrensel temaları işler. Clerici'nin 'normalleşme' çabasının aslında kendi benliğinden vazgeçişi temsil etmesi, filmi her dönem için geçerli bir insanlık durumu çalışması yapar. Sinematografi, müzik ve derin karakter analizleriyle bezeli bu film, sadece bir politik dram değil, aynı zamanda psikolojik bir gerilim ve sanatsal bir başyapıttır. Sinema sanatına ilgi duyan, görsel olarak zengin ve düşündürücü filmler arayan her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir klasiktir.