Wes Craven'in ilk uzun metrajlı filmi olan The Last House on the Left (1972), korku sinemasında bir dönüm noktasıdır. Film, doğum günü için şehre giden iki genç kızın, Mari Collingwood ve arkadaşı Phyllis'in, esrar bulmaya çalışırken psikopat bir çete tarafından kaçırılmasını ve acımasızca işkence görmesini anlatır. Bu çetenin başında, hapisten yeni kaçmış olan Krug Stillo ve onun sadık adamları yer alır. Genç kızların çilesi, çetenin tesadüfen Mari'nin ailesinin evine sığınmasıyla beklenmedik bir dönüş yaşar. Ebeveynler, kızlarının başına gelenleri öğrendiklerinde, sakin ve medeni insanlar olmaktan çıkarak adeta birer intikam makinesine dönüşürler.

Wes Craven'in yönetmenliğinde, film sadece şiddet sahneleriyle değil, aynı zamanda toplumsal çürüme, ahlaki çöküş ve medeniyetin ince zarının altında yatan ilkel içgüdüleri sorgulamasıyla da dikkat çeker. Oyunculuklar, özellikle David Hess'in canlandırdığı Krug karakteri üzerinden, kötülüğün sıradan ve ürkütücü yüzünü başarıyla yansıtır. Film, düşük bütçeli olmasına rağmen yarattığı gerilim ve psikolojik baskı ile seyirciyi sarsmayı başarır.

The Last House on the Left, izleyiciyi rahatsız eden, üzerinde düşündüren ve kolay kolay unutulmayacak sahneleriyle kült statüsüne ulaşmıştır. Korku ve gerilim türünün klasiklerinden biri olarak kabul edilen bu film, sadece korkutmakla kalmaz, aynı zamanda adalet, intikam ve insan doğasına dair rahatsız edici sorular sorar. Gerilim dolu atmosferi, sürükleyici hikayesi ve sinema tarihindeki önemi nedeniyle mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.